Geçmişten Günümüze Nalbantlık Mesleği Cavit Akyol

Nalbantlık at eşek, katır, öküz gibi yük ve binek hayvanlarının tırnak altını koruma amacıyla yapılan nal çakma sanatıdır. Nalbant, hayvanların ayağına nal çakan kimsedir.

Eski zamanlarda nalbantlık önemli bir sanattı.

Cengiz Han’a atfedilen “Bir çivi düşerse nal düşer, nal düşerse at düşer, at düşerse süvari düşer, süvari düşerse ordu düşer ve savaş kaybedilir” deyişi günümüzde hala söylenmektedir. Bu açıdan bakıldığında, nalbantlık eski tarihlerde askerı alanda geçerli bir meslekti. Osmanlı sarayında, padişah ve yakın hizmetinde bulunan kimselerin atlarının bulunduğu “Has Ahırlarda” dünyanın en değerli atları bulunmaktaydı. Günümüzde otomobil lastiği ne ise nal da o zaman aynı işlevi görüyordu. Orduda alay ve taburlara ait hayvanların nal ihtiyacını temin için İstanbul’un Nuruosmaniye semtinde 1882 senesinde “Nal Fabrikası” kurularak hükümet kontrolünde çalıştırılmıştır.
Günümüzde ise teknolojinin gelişmesine paralel olarak motorlu taşıtların çoğalmasıyla, bir dönemin vazgeçilmezi olan at arabaları ortadan kalktı, bu meslek rağbet görmeyerek, son nesil nalbantlar da bitti. Böylece, eskiden en gözde mesleklerden olan nalbantlık, eski önemini yitirmiştir. Afyonkarahisar Kültür ve Sanat Günleri’nde açılan bu sergi, unutulan nalbantlığı yeni nesillere hatırlatma isteğinin bir sonucudur.